By: Ahmed Al-Sheikh
Pluhuri ngjitej pas bishtave të kohës
Dhe shpërndau me të fjalët e mia të humbura në shkretëtirën e zbrazëtisë
Si duke kërkuar një shpresë që lidh atë që ishte me atë që nuk është më
Asnjë qortim nuk është i dobishëm kur i dashuri ka ikur
Mospërkrahja është një derë e mbyllur që nuk hapet me fjalë
Dhe të shkruash për të munguarin është si një lutje pa abdes
Nuk pranohet
E megjithatë, pena vazhdon të përpiqet
Sikur në pikën e fundit të bojës të ketë një rreze shprese që nuk do të shuhet
Por ç’dobi ka pena nëse shkruan për ata që nuk lexojnë?
